همه چیز درباره ی آناتومی عصب هایپوگلوسال Hypoglossal Nerve
خلاصه مقاله
عصب هیپوگلوسال زوج ۱۲ مغزی است که به عضلات زبان عصب میدهد
#با_مقاله_درس_بخوانیم
#Hypoglossal_Canal
تنوع های جمجه انسان از قرن ها قبل موضوع مورد علاقه آناتومیست ها بوده است. تعدادی از تنوع ها ناشی از بیماری های زمینه ای یا عوامل خارجی هستند، اما بیشتر آنها ناشی از فرآیند توسعه طبیعی بوده و توسط ژنتیک تعیین می‌شوند.
در این مطالعه، ۴۸ نمونه جمجه خشک با منشا جنوب هند مورد بررسی قرار گرفت. دوتایی یا سه تایی بودن کانال های هیپوگلوسال و همچنین وجود هرگونه تیغه استخوانی در آن ها با کمک میکروسکوپ مشاهده شد.
کانال هیپوگلوسال در ۳۵ (۷۲.۹٪) جمجه تک، در ۱۱ عدد (۲۲.۹٪) جفت و در ۲ عدد (۴.۲٪) به صورت سه تایی مشاهده شد. آمریکای جنوبی با ۲۷.۴٪ بیشترین شیوع و فلسطین با ۸.۳٪ کمترین شیوع کانال هیپوگلوسال دوتایی را دارد.
کانال Hypoglossal یا anterior condylar بلافاصله در جلوی occipital condyle موجود در قاعده جمجه قرار گرفته است.
ساختار های عبوری از کانال هیپوگلوسال شامل عصب هیپوگلوسال (عصب ۱۲ کرانیال)، شاخه ای از شریان حلقی صعودی که dura mater (سخت شامه) را تغذیه میکند، و یک ورید emissary که ورید های قرار گرفته روی کلیووس را به برجستگی فوقانیِ ورید جوگولار داخلی متصل میکند.
عصب هیپوگلوسال با ریشه های چندگانه از شیار قدامی-کناریِ بصل النخاع خارج شده و در خلف- کنار شریان vertebral به صورت دو دسته حرکت میکند. این دو دسته سخت شامه را در دو محل متفاوت، در مقابل کانال هیپوگلوسال، سوراخ میکنند.
پس از گذشتن از درون کانال هیپوگلوسال، دو دسته با هم‌ادغام شده و به صورت یک دسته عصبی ظاهر می‌شوند. عدم ادغام این دو دسته منجر به تشکیل کانال هیپوگلوسال دوتایی میشود.
عصب هیپوگلوسال عصب رسانی به تمامی ماهیچه های زبان به جز palatoglossus را بر عهده دارد.
در بعضی از موارد ممکن است عصب هیپوگلوسال در طی فرآیند استخوان سازی درون استخوان اکسیپیتال گیر کند.
مشاهده تیغه ی استخوانی کامل یا ناقص ( به شکل خارِ استخوانیِ ریز) درون کانال هیپوگلوسال غیر معمول نیست.
در موارد نادر کانال هیپوگلوسال به ۳ یا ۴ بخش تقسیم میشود. اساس آناتومیک این تقسیم این است که عصب هیپوگلوسال ابتدا تنهایی حرکت کرده و سپس نزدیک به محل خروجش از کانال هیپوگلوسال، ادغام میشود. این سوراخ خروج تقریبا همیشه یک عدد هست.اگرچه در مواردی نادر کانال هیپوگلوسال توسط خاری کوچک پارتیشن بندی میشود.
گزارش شده که کانال هیپوگلوسال دوتایی در جمعیت انسانی ممکن است منجر به درجات خفیفی از تغییرات در حرکات زبان شود.
مورفولوژی کانال هیپوگلوسال برای جراحان نورو سرجن مفید است زیرا جراحی عصبی میکرو این روز ها محبوب شده است.
گردآورنده: دنیا حسینی
ادیتور: دکتر فرزان فهیم
مقالات مرتبط
تظاهرات عصبی عفونت حاد HIV
در جمعیت‌های جدید تبدیل سرمی شیوع بالایی از نوروپاتی محیطی و اختلال عملکرد شناختی در AHIV(acut hiv ) را نشان میدهد، حتی اگر این یافته‌ها به طور کلاسیک با عفونت مزمن HIV مرتبط باشد. آزمایش‌های تشخیصی مراقبتی محدود برای AHI و تشخیص تأخیری عفونت همچنان منجر به عدم شناسایی و گزارش کم تظاهرات عصبی AHI میشود. AHI باید برای طیف وسیعی از شرایط عصبی، از فلج بل، متفاوت باشد. درمان این شرایط شامل شروع زودهنگام درمان ضد رتروویروسی (ART) و سپس درمان‌های استاندارد ارائه خاص است. مننژیت آسپتیک، که عموماً با سردرد و علائم مننژی تظاهر میکند، شایع‌ترین تظاهرات CNS AHI است که در عرض 2 هفته پس از عفونت رخ دهد. علائم اکستراپیرامیدال ظریف، مانند برادی‌کینزی، از شایع‌ترین علائم مشاهده شده در معاینه عصبی طی دوازده هفته پس از عفونت HIV بود . تظاهرات سیستم عصبی محیطی HIV نیز در عفونت حاد دیده می شود. فلج مجزای عصب جمجمه ای 7 (بل) به عنوان علامت های اولیه و حتی اولین علامت مشخص با شروع متوسط 15 روز پس از تظاهرات بالینی بیماری و همیشه همراه با مننژیت آسپتیک. شایع‌ترین علامت عصبی در 12 هفته اول عفونت HIV مشاهده شد، نوروپاتی وابسته به طول بود. فلج بل را می توان با یک دوره کوتاه کورتیکواستروئیدی و آسیکلوویر درمان کرد و AIDP با یک دوره IVIG درمان می شود. پیوند مغز استخوان (BMT) و استراتژی "شوک و کشتن" برای درمان اچ آی وی در انسان مورد مطالعه قرار گرفته است. چندین استراتژی درمانی بالقوه دیگر در حال حاضر در شرایط آزمایشگاهی در حال بررسی هستند، اگرچه آنها دور از آزمایش انسانی هستند.
درک فرایند های انکوژنیک با فناوری های پروتئومیکس
فناوری‌های omics درک پیشرفته‌تری از فرآیند انکوژنیک ( ایجاد تومور) ارائه میکنند و موفقیت درمان های بالقوه را بیان میکنند.