آناتومی شریان مننژیال میانی و شاخه ها
خلاصه مقاله
شریان مننژیال میانی شاخه مهمی از شریان کاروتید خارجی است و نقش مهمی در تامین بیش از دو سوم دورا جمجمه ای ایفا می کند. با این حال، چیزی که این شریان را به ویژه جالب می کند نه در اندازه یا اهمیت بالینی آن، بلکه در رشد جنینی و تغییرات آناتومیکی مختلفی است که از خود نشان می دهد. درک آناتومی و تغییرات مختلف MMA بینش های ارزشمندی را در مورد سیستم هیوستاپدیال (رشد کامل جنینی قوس دوم آئورت) و آناتومی عروقی گوش میانی ارائه می دهد.
#با_مقاله_درس_بخوانیم
🧠#آناتومی_شریان_مننژیال_میانی_و_شاخه_ها
شریان مننژیال میانی شاخه مهمی از شریان کاروتید خارجی است و نقش مهمی در تامین بیش از دو سوم دورا جمجمه ای ایفا می کند. با این حال، چیزی که این شریان را به ویژه جالب می کند نه در اندازه یا اهمیت بالینی آن، بلکه در رشد جنینی و تغییرات آناتومیکی مختلفی است که از خود نشان می دهد. درک آناتومی و تغییرات مختلف MMA بینش های ارزشمندی را در مورد سیستم هیوستاپدیال (رشد کامل جنینی قوس دوم آئورت) و آناتومی عروقی گوش میانی ارائه می دهد.
✔️منشاء شریان
اکثر موارد شامل شریان مننژال میانی (MMA) است که از شریان داخلی ماگزیلاری (IMA) منشأ می گیرد. با این حال، ممکن است MMA منشأ متفاوتی داشته باشد، مانند شریان کاروتید داخلی (ICA) یا، به طور غیرمنتظره، شریان بازیلار.
✔️شاخه های شریان مننژیال میانی
شاخه های شریان مننژیال میانی (MMA) به طور گسترده در دو مقاله جامع توسط مرلند و همکاران توضیح داده شده است. و مارتینز و همکاران مرلند و همکاران بر روی آنژیوگرافی های مغزی تکیه کردند، در حالی که مارتینز و همکاران، تشریح جسد انجام داد. سالامون و همکاران همچنین با همبستگی آناتومی با تصاویر آنژیوگرافی سهم قابل توجهی داشت. علیرغم استفاده از اصطلاحات مختلف، سیستم نامگذاری مارتینز و همکاران، جامع ترین سیستم در نظر گرفته می شود.
مسیر و شاخه های MMA با استفاده از آنژیوگرافی تفریق دیجیتال (DSA) در نظر گرفته می شود. MMA در ناحیه Pterional به دو بخش قدامی و خلفی تقسیم می شود. قبل از این تقسیم، MMA دو شاخه می دهد که سختی حفره تمپورال را تامین می کند. شاخه پتروزال در امتداد رأس پتروس قرار دارد و سخت‌شامه را در آن ناحیه (شامل گانگلیون گاسریان) و قسمت فوقانی حفره تیمپانیک را از طریق شریان تمپانیک فوقانی تامین می‌کند. شاخه کاورنوس دیواره جانبی سینوس غاری را تامین می کند و با شاخه های تنه اینفرولترال آناستوموز می کند.
🔰تقسیم قدامی MMA در داخل سخت‌شامه محدب حرکت می‌کند و به دنبال درز کرونال تا برگما حرکت می‌کند. دو نوع شاخه انتهایی دارد: 1. شریان های فالسین که با شاخه های شریان فالسین قدامی آناستوموز می شوند و 2. شاخه های طرف مقابل که از خط وسط عبور می کنند و با شاخه های MMA مقابل آناستوموز می کنند. در نزدیکی ناحیه Pterional، تقسیم قدامی یک شاخه داخلی ایجاد می کند که از زیر بال اسفنوئید کوچکتر عبور می کند. این شاخه حفره گیجگاهی قدامی و شکاف اربیتال فوقانی را تامین می‌کند و به طور بالقوه با شاخه‌های مننژ عودکننده شریان چشمی (OA) آناستوموز می‌شود.
🔰تقسیم خلفی MMA نیز تحدب سخت شامه را تامین می کند و دو شاخه اولیه ایجاد می کند: 1. شاخه پترواسکواموزال و 2. شاخه جداری-اکسیپیتال. این شاخه ها به عروقی شدن سخت شامه آهیانه ای-گیجگاهی-پس سری، سینوس های عرضی و دو سوم خلفی چادرینه کمک می کنند. شاخه‌هایی از بخش خلفی MMA با شاخه‌های دورال اکسیپیتال، حلقی بالارونده، زیر آرواره‌ای و شریان‌های مهره‌ای آناستوموز می دهند.
گرد آورنده: دکتر علی علی پور
مارا به دوستان خود معرفی کنید…🌱
🆔@NeurosurgeryAssociation
🆔@Neurosurgery_association
مقالات مرتبط
والتر ادوارد دندی
والتر ای. دندی در سال 1886 در سدالیا، میسوری به دنیا آمد. دکتر دندی در رتبه دوم در بین فارغ التحصیلان دانشکده پزشکی قرار گرفت.
تومور های هیپوفیزی عملکردی
آدنوما‌های هیپوفیزی توده‌های رشدیافته‌ای از سلول‌های مونوکلونال با علائم تولید بیش از حد هورمونی، با یا بدون پرزانتاسیون عصبی هستند. پرولاکتینوما‌ها، آدنوما‌های غیرعملکردی هیپوفیز، آدنوما‌های تولید‌کننده‌ی هورمون رشد، آدنوما‌های تولید‌کننده‌ی هورمون آدرنوکورتیکوتروپین، آدنوما‌های مولد هورمون تحریک‌کننده‌ی تیرویید، آدنوما‌های تولید‌کننده‌ی گنادوتروپین و اینسیدنتالوما‌ها نمونه‌هایی از تومورهای هیپوفیزی‌اند. آدنوما‌های هیپوفیزی براساس سایز به دسته‌ی میکروآدنوم با سایز کمتر از یک میلی‌متر و ماکرو آدنوم تقسیم می‌شوند.تومورهای منشا رده سلولی Pit-1 , مسوول تولید بیش از حد هورمون ادرنوکورتیکوتروپین اند. تومور های منشا رده سلولی TPIT ,با رشد خوشخیم و تولید بیش از حد هورمون رشد, پرولاکتین وTSH همراه اند. عملکرد بیش از حد گنادوتروپین ممکن است با علائم اثر توده‌ای، هیپوفیز یا حتی بدون علامت ظاهر شود. تشخیص بر اساس علائم بالینی است. اگر نشانه‌ای از ترشح بیش از حد هورمون هیپوفیز وجود داشته باشد، آدنوم باید خارج شود.پانل هورمونی :پرولاکتین سرم، فاکتور رشد شبه انسولین 1 ، تست عملکرد تیروئید، همورمون لوتئینیزه‌کننده، هورمون تحریک فولیکولی، ارزیابی کورتیزول با آزمایش کورتیزول ۲۴ ساعته ادرار ، کورتیزول بزاق اواخر شب و سرکوب دگزامتازون است. اگر پرولاکتین سرم بیش از ۲۵۰ میکروگرم در لیتر باشد، احتمالات : پرولاکتینوما، کم کاری تیروئید، اثرات فشاری آدنوم کم‌عملکرد، بارداری و نارسایی کلیوی باید در نظر گرفته شود.همه بیماران با یا بدون علائم بینایی، یا با درگیری عصب بینایی در تصویربرداری باید تحت ارزیابی کامل میدان بینایی قرار گیرند. درگیری عصب جمجمه و علائم عصبی، شک به توده جمجمه را ایجاد می‌کند و MRI با یا بدون کنتراست گادولینیوم اجباری است. در صورت منع مصرف MRI یا CT برش نازک از مغز انجام می گردد. درمان جراحی ترانس اسفنوئیدال برای کاهش حجم توده ، رادیوتراپی و دارودرمانیبیشتر پرولاکتینوم‌ها با کابرگولین و بروموکریپتین (بیماران باردار) است. جراحی در آدنوم‌های تولید بیش از حد آدرنوکورتیکوتروپین مؤثر، اما در موارد غیر قابل تحمل، کتوکونازول، متیراپون و میفپریستون کاهش دهنده علائم هستند. اکترئوتید و لانروتید برای مهار هورمون‌های رشد استفاده و در آکرومگالی، پگوویزومانت مفید است.