نتایج بی حرکتی هاله برای شکستگی ستون فقرات گردنی
خلاصه مقاله
این مطالعه با هدف ارزیابی عوارض و پیامدهای بیحرکتی هاله در بیماران مبتلا به شکستگی ستون فقرات گردنی که در مرکز ترومای سطح I تحت درمان قرار گرفتند، انجام شد. یک ارزیابی گذشته نگر از 189 بیمار تحت درمان با هاله از آگوست 2000 تا فوریه 2016 انجام شد
#با_مقاله_درس_بخوانیم
#نتایج_بی_حرکتی_هاله_برای_شکستگی_ستون_فقرات_گردنی
🔰این مطالعه با هدف ارزیابی عوارض و پیامدهای بیحرکتی هاله در بیماران مبتلا به شکستگی ستون فقرات گردنی که در مرکز ترومای سطح I تحت درمان قرار گرفتند، انجام شد. یک ارزیابی گذشته نگر از 189 بیمار تحت درمان با هاله از آگوست 2000 تا فوریه 2016 انجام شد.
🔰اطلاعات دموگرافیک، مکانیسم آسیب، سطح و نوع شکستگی ستون فقرات، طول بیحرکتی هاله، عوارض مرتبط با بی حرکتی هاله و طول مدت پیگیری بیمار جمع آوری شد. در مجموع 189 بیمار شناسایی شدند که 121 نفر (64%) برای مدیریت شکستگی های ستون فقرات گردنی هاله دریافت کردند.
🔰میانگین سنی 50.8 سال، با 10.7٪ شکستگی های پایدار C1، 71.1٪ شکستگی C2، و 18.2٪ شکستگی ستون فقرات زیر محوری (C3-C7) بود. 47.1 درصد از شکستگی های گردنی فوقانی یا ادنتوئید یا شکستگی جلاد بودند.
🔰25.1 درصد از بیماران دچار شکستگی های متعدد گردنی بودند. در آخرین پیگیری، 81 درصد از بیماران شکستگی‌هایی را با تراز خوب، حداقل درد پشت سر گذاشتند و به فعالیت‌های عادی بازگشتند.
نرخ مرگ و میر 8.3 درصد بود که میانگین سنی گروه مرگ و میر 64.7 سال بود.
🔰استفاده از تثبیت هاله برای شکستگی های ستون فقرات گردنی منجر به موفقیت بالینی در 81 درصد از بیماران شد، عوارض در بیماران سالمند کمتر از آنچه قبلاً در مقالات گزارش شده بود.
🔰جلیقه هاله ای که توسط ژاکلین پری در دهه 1950 معرفی شد، به نشانه مراقبت های غیرجراحی برای مدیریت ترومای گردنی تبدیل شده است.
📎 منبع
گرد آورنده: دکتر آسیه کفاشباشی
ادیتور: دکتر مهدی مهماندوست
مارا به دوستان خود معرفی کنید…🌱
🆔@NeurosurgeryAssociation
🆔@Neurosurgery_associatio
مقالات مرتبط
مدیریت بیماری هانتیگتون (HD)
بیماری هانتینگتون (HD) یک بیماری عصبی ارثی است که با علائم عصبی روانپزشکی، یک اختلال حرکتی (معمولاً choreiform) و اختلالات شناختی پیشرونده مشخص می شود.
مننژیت
مننژیت باکتریال یک بیماری عفونی میباشد. بیمار مبتلا به مننژیت با تظاهراتی از قبیل شروع سردرد که اخیرا شروع شده باشد، تب، سفتی گردن، تغیر وضعیت هوشیاری مراجعه که حداقل دوتا از 4 تا تظاهر که نیازمند بررسی بالینی سریع میباشد. عوامل احتمالی مننژیت: 1)مننژیت نایسریا گنوره 2)مننژیت منگوکوکی 3)مننژیت استرپتوکوک پنومونیه 4)مننژیت لیستریا مونوسایتوژنز میباشد که هرکدام علایم منحصر به خود را دارند. ترجیح بر این است که درمان تجربی LPسریعتر اغاز شود تا از عوارض جبران ناپذیر این بیماری پیشگیری شود. انجام CT-scan تنها برای بیمارانی توصیه شده که یکی یا چندتا از علائم نشان دهنده افزایش فشار داخل مغز در انها وجود دارد.بررسی CSF در مواردی که تشخیص مننژیت سخت یا افتراق مننژیت باکتریال را از غیر باکتریالانجام میشود. کنتراندیکاسیون های انجام LP : اختلالات انعقادی، انعقاد داخل عروق منتشر، عفونت موضعی یا عدم یکپارچگی پوست در محل انجام LP میباشند.برای این بیماران در ابتدا دگزا متازون تزریق سپس ونکومایسن و سفتریاکسون اضافه میکنیم. بیماران در صورت داشتن ریسک فاکتور ها گفته شده برای باکتری لیستریا مونوسایتوژنز امپی سیلین و اگر شک مننژیت ویروسی ناشی از هرپس ویروس هم داشته باشیم میتوان اسیکلویر را به درمان گفته شده اضافه کرد.